Rola środowiska rodzinnego i szkolnego w rozwoju kreatywności ucznia. Refleksja pedagogiczno-psychologiczna

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest roli środowiska rodzinnego i szkolnego w rozwoju kreatywności ucznia, ujmowanej z perspektywy pedagogiczno-psychologicznej. Rozważania oparto na analizie badań z zakresu psychologii kreatywności, przedstawionych m.in. w pracy Todda Lubarta i współpracowników Psychologie de la créativité. Autorka przypomina ewolucję podejścia do kreatywności – od badań nad biografiami jednostek wybitnych po współczesne ujęcia, zgodnie z którymi kreatywność, w tym kreatywność językowa, stanowi powszechną cechę człowieka. W artykule omówiono koncepcję homo creativus oraz wyniki badań J. Lautreya, T. Lubarta, M. D. Mumforda i S. B. Gustafsona, wskazujące na związek między elastyczną strukturą środowiska rodzinnego a twórczą aktywnością dzieci. Osobną część poświęcono szkole, analizując postawy nauczycieli sprzyjające bądź ograniczające rozwój kreatywności uczniów. W zakończeniu zaproponowano wybrane inspiracje pedagogiczne, odwołujące się do klasycznych i współczesnych koncepcji rozwijania kreatywności oraz dobrostanu.